Home > கலாச்சாரம் > 7ம் அறிவு – ஆறறிவை மழுங்கடிக்கிறது!

7ம் அறிவு – ஆறறிவை மழுங்கடிக்கிறது!



7ம் அறிவு படம் வெளிவருவதற்கு முன்பே பரபரப்பாக பேசப்பட்டது (அப்படியொரு பரபரப்பை ஏற்படுத்தினால் தானே கல்லா கட்ட முடியும்). படம் வெளிவருவதற்கு முன்பே படத்தைப் பற்றி முருகதாஸ் பெருமையாக பேசியதை விட, தமிழனின் பெருமையை உலகுக்கு காட்டவருகிறார் முருகதாஸ் என்று தமிழ் தேசியவாதிகள் அதிகமாக பேசினார்கள்; எதிர்பார்த்தார்கள். ஆனால் படம் பார்த்தப்பிறகு தான் தெரிந்தது இந்தப்படம் தாழ்த்தப்பட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களின் முகத்தில் சாணியை பூசியுள்ளது என்று. இருந்தாலும், பூசியது பசுமாட்டு சாணம் தான். அது நமக்கு நாறாது. பசுமாட்டு சாணத்தை வீடுகளில் பூசுவது ஐதிகம் தான். அதனால் இது பெரிய தவறில்லை என்கின்றனர் சில தமிழ் தேசியவாதிகள்.

சரி. படம் என்னதான் சொல்கிறது? படம் நம் வரலாற்றை திரும்பிப்பார்த்து தமிழனின் பெருமையை தெரிந்து நம் கலாச்சாரத்தை மீட்டுருவாக்கம் செய்ய சொல்கிறது.  “நம் பெருமை தெரியாததனால் தான் நம்மை மலேசியாவில் இலங்கையில் அடிக்கிறான்” என்று பஞ்ச் டையலாக் பேசி படம் பார்க்கும் தமிழனை முருக்கேற்றுகிறது.

தமிழனை முருக்கேற்றுவதிலும் தமிழ் பண்பாட்டையும் சொல்வதிலும் நமக்கு பிரச்சனையில்லை. ஆனால் தமிழ் பண்பாடு என்றும் தமிழர் பண்பாடு என்றும் எவனுடைய பாரம்பரியத்தை போதிக்கிறது என்பதில் தான் இங்கே பிரச்சனை.

‘போதி தர்மன்’ என்ற தமிழனின் பெருமையை போதிக்கும் சாக்கில் இந்தப்படம் இடஒதுக்கீடு, மதமாற்றம் என்பதை எதிர்த்து பார்ப்பனிய சடங்குகளை ’தமிழர் பண்பாடு’ என்று போதிக்கிறது. இந்த படம் இடஒதுக்கீடு எதிர்ப்பை சொல்கிறது, மூடநம்பிக்கையை பரப்புகிறது, மதமாற்றத்தை குறைசொல்கிறது என்று குறைகளை தனித்தனியாக பிரித்துப்பார்த்து, இது தவறு, இது இது தவறு என்று மார்க் போடுகிறார்கள் சிலர். அது இல்லையென்றால் படம் சூப்பராக இருக்கும் என்றும் சொல்கிறார்கள். இன்றைய தமிழ் பண்பாட்டின் சீரழிவு பற்றிய சரியான பார்வையில்லாததால் ஏற்படுகிற குறைபாடுகள் இவை. தமிழர் பண்பாடு என்னும் பொதுக்கண்ணோட்டத்தில் யார் படம் எடுத்திருந்தாலும் இப்படித்தான் எடுத்திருப்பார்கள். அதைத்தான் முருகதாசும் செய்திருக்கிறார்.  ஏனெனில் இன்றையை தமிழர் பண்பாடு என்பதே தமிழ் + பார்ப்பனீய பண்பாடாகத்தான் இருக்கிறது. நல்லநேரம் பார்த்து தான் வெளியில் செல்ல வேண்டும்; நல்லது கெட்டது நடத்த வேண்டும். முகூர்த்தநாளில் தான் திருமணம் செய்யவேண்டும் இவைகளெல்லாம் மூடநம்பிக்கையென்று நாம் சொன்னால் உடனே வீட்டில் உள்ள பெரியவர்கள் இதெல்லாம் தமிழர்களின் ஐதீகம் தமிழர் பண்பாடு. இதை நாம் கடைப்பிடிக்கவேண்டும் என்று தமிழ் பெருமையை நமக்கு அடுக்குவார்கள்.  இப்படித்தான் ஒருவனுக்கு சிறுவயதில் இருந்தே தமிழர்களுக்கு பண்பாடு என்று சைவ வைணவ பழக்கவழக்கங்கள் கற்பிக்கப்படுகின்றன. அதில் வைணவ எதிர்ப்பாளர்களான சைவ பிள்ளைமார்கள் தமிழ் சைவத்துக்குத்தான் சொந்தம். சைவம் தான் தமிழுக்கு காப்பிரைட்ஸ் என்று தமிழையும் சைவத்தையும் மிக்ஸ் பண்ணி போதிப்பார்கள். நடிகர் சிவக்குமார் போன்றோர் பேசும் தமிழ் பெருமை இந்த வகையறாவை சார்ந்ததே. தமிழர் திருமணம் என்று செய்யும் பலர் சமஸ்கிரத ஸ்லோகங்களுக்கு பதிலாக தமிழில் தேவாரம், திருவாசகம் பாடி தாலி கட்டி திருமணம் செய்வதை இதனோடு பொருத்திப்பார்க்கலாம். உண்மையில் அது தமிழ் திருமணம் அல்ல; சைவத்திருமணம்.

சோழர்களின் திறமையை பேசும் கட்டிடகலையும், பல்லவர்களின் திறமையை பேசும் சிற்பக்கலையும் எதை போதிக்கின்றன? தமிழனின் பெருமையையா? அல்லது பார்ப்பனீயத்தின் பெருமையையா? தமிழன் பாரம்பரியம் என்று பார்ப்பனீய பெருமை தானே பேசுகிறது. அதேபோலத்தான் இந்தப்படமும் தமிழன் பாரம்பரியம் துளசி செடி, மஞ்சள், சாணி என்று பார்ப்பனீய பெருமை பேசுகிறது.

கி.பி. 6ம் நூற்றாண்டுகளுக்கு பிறகு தமிழை பார்ப்பனீயம் விழுங்கி அது கழித்த மலம் தான் இன்று தமிழரின் பழக்கவழக்கங்களாக ‘தமிழர் பண்பாடு’ என்னும் பேக்கேஜில் கொடுக்கப்படுகிறது.  முருகதாஸ் இந்த பேக்கேஜ் செய்யப்பட்ட தமிழர் பண்பாட்டை காட்டும்போது மலத்தில் உள்ள நாற்றம் (இடஒதுக்கீடு எதிர்ப்பு, மதமாற்றம் எதிர்ப்பு, மூடநம்பிக்கை ஆதரவு) இயல்பாய் எழுகிறது. அந்த நாற்றம் தான் குறிப்பாக தெரிகிறதே தவிர, தமிழர் பண்பாடே பார்ப்பனீயத்தின் மலமாக இருக்கிறது என்பதை நாம் மறந்து விடுகிறோம். மறக்கடிக்கப்பட்டோம்.

ஒரு குறிப்பிட்ட வரலாற்றுக்கட்டத்தில் (கி.பி. 6ம் நூற்றாண்டுகளுக்கு பிறகு) இந்துத்துவா அல்லது பார்ப்பனீய பழக்கவழக்கங்கள் தான் பண்பாடு என்னும் பெயரில் தமிழர் பண்பாடாக விதைக்கப்பட்டது. இன்று அது மரமாக வேரூன்றி நின்றுகொண்டிருக்கிறது. இந்த தமிழர் பண்பாட்டைத்தான் முருகதாசும் மீட்டுருவாக்கம் செய்யவேண்டும் என்று நமக்கு போதிக்கிறார்.

மூவேந்தர்களின் பெருமையை பேசுபவர்கள் பேச்சில் பார்ப்பனீயம் வெளிப்படையாக தெரிவதை பார்க்கலாம். பார்ப்பனீயத்தை தூக்கிப்பிடித்தது அவர்களுக்கு தமிழர் பெருமை. முருகதாசும் இந்த வகையறா என்பதை லென்ஸ் வைத்து பார்த்து கண்டுபிடிக்கத் தேவையில்லை. முருகதாசிடம் புத்தர் யார் என்று கேட்டால் கூட, விஷ்ணுவின் பத்தாவது அவதாரம் தானே புத்தர் என்று புத்திசாலித்தனமாக பதில் சொன்னாலும் சொல்வார். இது தான் முருகதாசின் வரலாற்று அறிவு. அதுக்கு ஏழாம் அறிவுன்னு பேரு வேற!

முருகதாஸ் மூவேந்தர்களையோ பல்லவர்களையோ பெருமையாக பேசாமல் ’போதி தர்மன்’ என்னும் புத்த சமயத்தை தழுவியவரை மையமாக காட்டுகிறார். முருகதாசுக்கு ’போதி தர்மன்’ என்னும் பெயர் அவர் தமிழன் என்பதால் தேவைப்பட்டதே தவிர போதி தர்மன் காலத்தில் இருந்த அவைதிக போதனைகளோ அப்போது கடைப்பிடிக்கப்பட்ட பண்பாடோ தேவைப்படவில்லை. அவருக்கு தேவைப்பட்டது ஒரு தமிழ் பெயர். போதிக்கவேண்டியது தமிழன் என்னும் உணர்வு. ஆனால் தமிழன் என்ற கருத்து காயடிக்கப்பட்டு பார்ப்பனீய பெருமையும் பார்ப்பனீய பண்பாடும் இருப்பதால் நமக்கும் அதுவே போதிக்கப்படுகிறது.

இதில் நகைமுரண் என்னவென்றால் வைதிக மதங்களை எதிர்த்த பௌத்தத்தை தழுவிய போதிதர்மரை வைத்தே வைதிக கருத்துக்களை படம் மூலம் பரப்புவது தான். படத்தில் போதி தர்மனை வைத்து சேம் சைட் கோல் போடுகிறார் இயக்குனர்!

படத்தில் பயணிப்போம்

படத்தில் தமிழனின் பெருமையை நிலைநாட்ட எடுத்துக்கொண்ட மையக்கதாப்பாத்திரம் ’போதிதர்மன்’. படத்தில் காட்டக்கூடிய கி.பி. 5ம் நூற்றாண்டில் பல்லவர்கள் ஆண்ட காஞ்சியிலிருந்து போதி தர்மர் சீனாவுக்கு கிளம்புகிறார். அதே காலகட்டத்தில் தமிழகத்தில் என்ன சூழல் நிலவியது என்பதை சொல்லாமல் சீனாவுக்கு பயணிக்கிறது படம். சீனா என்றவுடன் ஒரு விடயம் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. அக்காலத்தில் ‘சீனா’ என்பது தமிழர்களால் சீனா என்று அழைக்கப்படவில்லை. ‘சயாம்’ என்றே அழைக்கப்பட்டது. படத்தில் போதிதர்மன் “சீனத்துக்கு செல்கிறேன்” என்று அழகாக(!) கூறுவார். சீனா சயாம் என்று அழைக்கப்பட்டது என்கிற சின்ன விடயத்தைக்கூட தெரிந்துகொள்ள மெனகெடாமல் படம் எடுத்திருக்கிறார் தமிழன் வரலாற்றை போதிக்க வந்த முருகதாஸ்.

சீனாவுக்கு கூட, போதிதர்மன் வெறும் வைத்தியத்தையும்  குங்குஃபூ கலையையும் கற்றுக்கொடுக்க போவது போல காட்டுகிறார் முருகதாஸ். ஆனால் உண்மையென்னவென்றால், நாடு விட்டு நாடு பயணிப்பவர்கள் ஒன்று வணிகத்துக்காக செல்பவர்களாக இருப்பார்கள் அல்லது மதத்தை பரப்ப செல்பவர்களாக இருப்பார்கள். போதிதர்மனின் பவுத்த பிண்ணனியை பார்த்தால் அவர் சீனாவுக்கு பவுத்தத்தை போதிக்கத்தான் சென்றிருப்பார். சென்ற இடத்தில் வைத்தியம் தற்காப்பு கலையென்று தேவைப்பட்டபோது போதித்துள்ளார். அவர் போதித்த பவுத்தத்தையும் அவர் காலத்தில் தமிழகத்தில் நிலவிய சூழலையும் படமெடுத்திருந்தால் புற்றிலிருந்து ஈசல்கள் வெளிவருவது போல பல உண்மைகளும் வெளிவந்திருக்கும்.

அந்த வரலாற்றை சுருக்கமாக தெரிந்துகொண்டால் தான் இன்றைய தமிழ் பண்பாட்டையும் இந்தப்படத்தையும் புரிந்துகொள்ளமுடியும்.

தமிழ்ச் சூழலின் வரலாற்றுச் சுருக்கம்

கி.பி. 3ம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. 6ம் நூற்றாண்டு வரை தமிழகத்தில் ஆட்சி செய்தவர்கள் களப்பிரர்கள். அந்த காலத்தை தான் இந்துச்சமூகம் ’இருண்ட காலம்’ என்று புறக்கையால் ஒதுக்குகிறது.

அவைதிக மதங்களான சமணமும் பவுத்தமும் போதிக்கப்பட்ட களப்பிரர்கள் காலத்தில் பல முற்ப்போக்கான நிகழ்ச்சிகள் நடந்தேறின. பார்ப்பனர்களுக்கு மூவேந்தர்களால் பிரம்மதேயங்களாக வழங்கப்பட்ட கிராமங்களும், தானங்களாக கொடுக்கப்பட்ட நிலங்களும் பறிக்கப்பட்டன. பறிக்கப்பட்டவைகள் மக்களுக்கு பொதுமைப்படுத்தப்பட்டன. கோவில்களை பள்ளிக்கூடங்களாக மாற்றி சிறுவர்களுக்கு வர்ணபேதம் பார்க்காமல் கல்வியறிவு கொடுக்கப்பட்டது. ’பள்ளி’ என்ற சொல்லே இந்த காலத்தில் உருவானதுதான். குடிபெருமை பேசித் தங்களுக்குள் வேறுபட்டு கிடந்த தமிழ் சமூகத்தை ஒருங்கிணைக்கும் பணியை சமணமும் பவுத்தமும் செய்தன. இந்த காலகட்டங்களில் தான் தமிழுக்கு சிறப்பூட்டிய திருக்குறள், பதினெண்கீழ் கணக்கு போன்ற அறநூல்களும், சிலப்பதிகாரம், பெருங்கதை, சிந்தாமணி போன்ற காப்பியங்களும் படைக்கப்பட்டன. பழங்குடிகளையும் கல்வியாளர்களையும், வணிகர்களையும் தங்கள் மதத்தவர்களாக சமணமும் பவுத்தமும் ஆக்கிக்கொண்டன. பவுத்த மதம் என்பது தர்க்கவியலை அடிப்படையாக கொண்டிருந்ததால் (எதனையும் அறிவியல் கண்கொண்டு பார்ப்பது அதன் இயல்பாக அமைந்துவிட்டது) வைதிக பார்ப்பனீயத்தால் சமாளிக்க முடியாமல் கடும் எதிரியானது.  வைதிகமான பார்ப்பனீயம் அவைதிக மதக்கோட்பாடுகளால் ஆட்டம் கண்டது. இப்படிப்பட்ட களப்பிரர்களின்  ஆட்சியை கி.பி. 6ம் நூற்றாண்டில் முடிவுக்கு கொண்டுவந்தது தொண்டைநாட்டு அரசனான பல்லவ சிம்மவிஷ்ணுவும், பாண்டியன் கடுங்கோனும்.

தமிழ் சமூகத்தை பார்ப்பனீயமயப்படுத்திய காலம்

களப்பிரர்கள் ஆட்சி முடிவுக்கும் பின் தமிழ்நாட்டில் பார்ப்பனீயம் வலுவிழந்து கிடந்ததால் பார்ப்பனீயத்தை தூக்கி நிமிர்த்தும் பணியை பல்லவர்கள் செவ்வனே செய்தார்கள். இந்து மதத்தை பரப்ப கண்ட கண்ட பாறைகளிலெல்லாம் இந்து கடவுள்களை செதுக்கினார்கள். அப்படிப்பட்ட இடங்களில் ஒன்று தான் மாமல்லபுரம். அது ஏதோ சிற்பக்கலையை மேம்படுத்தும் நோக்கில் செதுக்கப்பட்டதல்ல. பக்தியை பரப்பும் நோக்கில் செதுக்கப்பட்டவை.

மக்களிடையே மங்கியிருந்த பக்தியை உசுப்பிவிட சைவமும் வைணமும் கூட்டுச்சேர்ந்தன. வைதிக மதம் அவைதிக மதங்களுடன் போராடுவதற்கு வியூகங்களை வகுத்தது. இதற்கான ஆயுதமாக வைதிகமும் சைவமும் முதலில் மொழியை தேர்வு செய்தது. அது நாள்  வரையில் மொழி வேறு, கடவுள் வேறு என்று இருந்ததை மாற்றி ஆழ்வார்களும் நாயன்மார்களும் தமிழையும் கடவுளையும் இரண்டற கலந்து தமிழும் கடவுளும் ஒன்றென சொல்லி  ‘தெய்வத்தமிழ்’ என்று கற்பிக்கப்பட்டது. இதனால் சாதாரணமாக இருந்த தமிழ் உணர்வு தெய்வ உணர்வாக மாறியது. அது தான் ‘பக்தி இயக்கமாக’ பரிணமித்தது. இருந்தாலும் பெரும்பாலான பழங்குடியினர் பின்பற்றியதும், தமிழுக்கு பெரும் பங்காற்றியதுமான அவைதிக மதங்களை அழிக்க அவ்வளவு சுலபத்தில் முடியவில்லை. இரண்டு மூன்று நூற்றாண்டுகள் இப்போராட்டம் நீடித்தது.

இராமணயத்தையும், மகாபாரதத்தையும் தெருக்கூத்துக்கள் மூலம் தொடர்ந்து மக்கள் மொழியின் வாயிலாக பரப்பியும், புராணக்கதைகள்,  பகவத்கீதை, மனுநீதி போன்றவைகளை கதாகாலச்சேபம் வாயிலாக மக்களிடையே பரப்பியும் பார்ப்பனரையும் பார்ப்பனீயத்தையும் மக்களை ஏற்க வைத்தனர். திருமூலரின் திருமந்திரம், அப்பர், திருஞானசம்பந்தர் ஆகியோரின் தேவாரப்பாடல்கள், திவ்வியபிரபந்த பாடல்கள் போன்றவை மொழிப் பெருமைகளாகவும், அதே நேரத்தில் பார்ப்பனீய கருத்துக்களை திணிக்கவும் பயன்பட்டன. இப்படித்தான் அன்று தமிழ் மொழியும் தமிழர் பண்பாடும் தமிழ் + பக்தி என்னும் கூட்டு கருவியால் தமிழ் பார்ப்பனீயமயமானது. அன்று தொடங்கி வைத்த தமிழ் + பார்ப்பனீய பண்பாடு  இன்றும் தொடர்கிறது.

அதனால் பலரும் தமிழ் பண்பாட்டையும் பார்ப்பனீயப்பண்பாட்டையும் சேர்த்து குழப்பி முருகதாஸ் மாதிரி மென்டலாக பலர் சுத்துகிறார்கள். தனியாக சுத்தினால் பரவாயில்லை. அது அவ்வளவு ஆபத்தில்லை. ஆனால் அதையே மக்களுக்கும் பிலிம் போட்டு போதிக்க துவங்கிவிடுகின்றனர் இந்த மூளையற்ற முருகதாசுகள்! அது தான் மிகவும் ஆபத்தாக இருக்கிறது.

தமிழினமே பெருமைபட வேண்டும் என்று கதையின் மையகதாப்பாத்திரமாக ‘போதிதர்மன்’ காட்டப்படுகிறார். ஆனால் அவர் வாழ்ந்த காலத்தின் தமிழர்களின் பண்பாட்டை நமது பாரம்பரியமாக கூறாமல் ’போதிதர்மன்’ கூட்டத்தை அழித்த பார்ப்பனீயத்தின் பண்பாட்டை தமிழனின் பாரம்பரியமாக கூறுகிறது படம்.

வீரத்துக்கும் திறமைக்கும் போதிதர்மன்! கலாச்சார பாரம்பரியத்துக்கு பார்ப்பனீயம்!

இது தான் முருகதாஸ் 7ம் அறிவு படத்தில் காட்டும் வண்ணக்கலவை.

படம் என்னும் பெயரில் அபத்தம்

முருகதாசுக்கு வரலாறு தான் தெரியவில்லை. நோக்கு வர்மத்துக்கும், பேய் பிடிக்கிறதுக்கும் கூடவா வித்தியாசம் தெரியாது. நோக்கு வர்மம், மரபணு மாற்றுவது, பேய் பிடிப்பது இதையெல்லாம் ஒன்னுன்னு நெனைச்சு குழைச்சு படம் பார்ப்பவரை பைத்தியக்காரனாக மாற்றுகிறார் இயக்குனர்.

மரபணு பொருத்தினால் பழைய நபர் திரும்பி வந்துவிடுவாராம்.

மரபணு மாற்றி பொருத்துவதற்கும் பேய்பிடிப்பதற்கும் வித்தியாசம் தெரியாமல்…. போய்யா உன் புத்தியில பல்லி மூத்திரம் பேய.. படம் பார்ப்பவன் எதுவும் சொல்லமாட்டான்னா என்னவேண்டுமானாலும் படமாக எடுப்பதா?

மரபணுவின் செயல் என்பது உடற்கூறுவியலில் தான் இருக்குமே தவிர மனித எண்ணங்களில் அல்ல. அதாவது மரபணு தொடர்ச்சி என்பது பௌதிக ரீதியானது, மன ரீதியானது அல்ல. உதாரணமாக ஆரோக்கியமான நபருக்கு ஆரோக்கியமான வாரிசு பிறக்கும். ஆனால் ஆரோக்கியமான நபர் கராத்தேயில் நிபுணர் என்றால் அதே கலை தானாக அந்த வாரிசுக்கும் வராது (அந்த வாரிசு அந்தக்கலையை கற்றுக்கொள்ளாதவரை). படத்தில் போதிதர்மனுடைய மரபணு பொருத்தியதும் போதி தர்மன் பயின்ற களரி இவருக்கும் வந்துவிடுகிறாம்!

கருத்தியல் ரீதியாக படம் பார்ப்பனீயம் போதிக்கிறது – இது தமிழர் பற்றிய வரலாற்றுக்குறைப்பாடு

மரபணு மாற்றத்தால் எண்ணங்கள் தொடராது – இது அறிவியல் குறைபாடு

நோக்கு வர்மம் என்பது (தற்காப்புகலை நிபுணர்களே சொல்வது போல) அது நினைவிழக்க செய்வது தானே தவிர நாம் நினைக்கும் வேலையை செய்யவைப்பதல்ல – தற்காப்பு கலைக்கும் பேய்பிடிப்பதற்கும் வித்தியாசம் தெரியாத யதார்த்தக் குறைபாடு.

இந்த அழகில் படத்தை எடுத்துட்டு படத்துக்கு 7ம் அறிவுன்னு பேரு!

எவ்வளவு குறைகள் படத்தில் இருந்தாலும் படத்தின் கடைசியில் இடம் பெரும் தமிழ் பற்று வசனங்கள் ஆகியவை ரெட் ஜெயிண்ட்டால் போடப்போடும் மூலதனத்தை பாதுகாத்துவிடும் என்று முருகதாஸ் நினைத்திருக்கலாம். அவர் நம்பிக்கையை வீணடிக்காமல் சில தமிழ் தேசியவாதிகள் படத்தை புகழவும் செய்கிறார்கள்.

7ம் அறிவு படம் தமிழனுக்கு இனப்பெருமையை போதிக்கிறது என்று 6 அறிவுள்ள மனிதனால் நிச்சயம் பாராட்ட முடியாது. முற்போக்காளர்களால் நிச்சயம் பாராட்டவே முடியாது.

படம் சொல்வது போல் மக்களுக்கு தேவை துளசி செடி, மஞ்சள், சாணி என்ற சாக்கில் சொல்லப்படும் பார்ப்பனீய பண்பாடு அல்ல!

உழைக்கும் மக்களை பிளவுப்படுத்தி சுரண்டிக்கொழுக்கும் பார்ப்பனீயத்தை வேரோடு அழிக்கும் ’பாட்டாளி வர்க்க புரட்சிகர பண்பாடு’ தான் தேவை!

– சிந்தியுங்கள்!

தொடர்புடைய இடுகைகள்

‘கோ’ – விஷம் ஏற்றும் ஊசி

‘அவன் – இவன்’ திரைப்படம் ஒரு பார்வை!

‘டாக்டர் பாபா சாகேப் அம்பேத்கர்’ திரைப்படமும் சமூக அவலமும்..

Advertisements
  1. 07/11/2011 at 2:12 PM

    தோழர் அவர்களுக்கு .. என்னுடைய முதற் கண் வணக்கம் … தங்களுடைய இந்த தெளிவான அதே சமயம் உண்மையை உறக்கமாகவும் , இவ்வளவு தைரியாகவும் பதிவு செய்ததற்க்கு… மிகுந்த பாராட்டுக்கள்…
    இந்த பதிவில் உள்ள தலைப்புகள் ( “தமிழ் சமூகத்தை பார்ப்பனீயமயப்படுத்திய காலம்” & படம் என்னும் பெயரில் அபத்தம்”) மிகுந்த கவனத்துடனும் அதே சமயம் அதற்கான உண்மையான கருத்துக்கள் பதிவு செய்த விதம் அருமை தோழரே ….தங்களுடைய தெளிவான கருத்துகள் அருமை .என்னைப் பொறுத்தவரையில் இந்த படத்தை இவ்வளவு ஆழமாகவும் & தைரியாகவும் யாராலும் ஒரு விமர்சனத்தை பதிவு செய்ய முடியாது , என்னோடைய தனிப்பட்ட பாராட்டு என்னவெனில் இந்த படத்தின் விமர்சனத்திற்கு அப்பால் தாங்கள் கையாண்ட விதம் “தமிழ் பண்பாடு மற்றும் பாரம்பரியத்தை” என்னைப் போன்ற சாமானிய மக்களுக்கு தெளிவாக விளங்க செய்ததற்காக மிக்க மிக்க நன்றி … என்னுடைய ஒரே ஒரு வருத்தம் தாங்கள் பதிவு செய்த இந்த கருத்து “பார்ப்பனமலமாகி” .. இந்த வார்த்தை எனக்கு மன வருத்தத்தை தந்தது.. பரவாயில்லை “உண்மை சுடத்தான் செய்யும்” என்பது எனக்கு நன்றாக தெரியும் …. (இது நான் ஒரு சாதாரண மனிதனாக பதிவு செய்கிறேன் மனிக்கவும் என் மனதில் பட்டதை சொன்னேன் )

    • 07/11/2011 at 5:36 PM

      மன்னிக்கவும் தோழர் ’பார்ப்பனமலமாகி’ என்று எழுத்துப்பிழையாக தட்டச்சு செய்யப்பட்டதால் அப்படி தோன்றியிருக்கலாம். அதை ’பார்ப்பனீயத்தின் மலமாக’ என்று மாற்றிவிட்டேன். சுட்டிக்காட்டியதற்கு நன்றி!

  2. Rajasekaran G
    07/11/2011 at 7:03 PM

    I am realy happy that our freind is seeing cinema has Autobigraphy or official history records.Cinema is become commercial media so Ar Muragadoss taken online that Bhodi Darman is from south India who travelled to china durint 6th century and achived a Gods place in china but no one india knows about that.

    Surya is an such a wonderfull actor who is put hard work to show him as Bhodhi Darman who was never seen in any of the movies or video before.So it was an great achiement in the movie.

    • 10/11/2011 at 10:03 AM

      I am realy happy that our freind is seeing cinema has Autobigraphy or official history records.Cinema is become commercial media//

      சினிமாவை சுயசரிதையாகவோ, அங்கீகரிக்கப்பட்ட வரலாறாகவோ நாம் காணவில்லை. படம் எடுத்த முருகதாஸ் தான் படத்தை அப்படி எடுத்திருக்கிறார். அவர் தான் வரலாற்றுப்படம் என்று பீற்றிக்கொள்கிறார். உங்கள் கருத்து முருகதாசின் படத்தை அலட்சியப்படுத்துகிறது. அவருக்கு தெரிந்தால் மிகவும் வருத்தப்படுவார்.

  3. 09/11/2011 at 8:12 PM

    //இந்து மதத்தை பரப்ப கண்ட கண்ட பாறைகளிலெல்லாம் இந்து கடவுள்களை செதுக்கினார்கள். அப்படிப்பட்ட இடங்களில் ஒன்று தான் மாமல்லபுரம். அது ஏதோ சிற்பக்கலையை மேம்படுத்தும் நோக்கில் செதுக்கப்பட்டதல்ல. பக்தியை பரப்பும் நோக்கில் செதுக்கப்பட்டவை.// நீங்க சொல்ல வர்ற விஷயம் பார்ப்பனியத்துக்கு எதிரானதான் இருக்கலாம். அதுக்காக என்ன வேணுமின்னாலும் சொல்லீரலாமா தலைவா? நெஞ்சத் தொட்டு சொல்லுங்க! மாமல்லபுரம் சிற்பக் கலைக்காக இன்னக்கி புகழ் பெற்று இருக்கா இல்ல அது ஒரு கோவிலா புகழ் பெற்று இருக்கா?
    //படம் சொல்வது போல் மக்களுக்கு தேவை துளசி செடி, மஞ்சள், சாணி என்ற சாக்கில் சொல்லப்படும் பார்ப்பனீய பண்பாடு அல்ல// அது எப்படி தலைவா? துளசி, மஞ்சள், சாணி எல்லாம் பார்ப்பனிய பண்பாடா? ஆரம்பிச்சி வச்சது அவங்கதான். ஆனா இன்னக்கி குடிசை வீட்டுல இருக்கிற நீங்க சொல்ற தாழ்ந்த ஜாதின்னு சொல்லப்படுற நம்ம சக மனிதர்கள் வீட்டுல சாணி மொளுகுறது உங்களுக்கு தெரியும்ல? மருத்துவமனைக்கு போக காசு இல்லாம துளசிக் கஷாயம் வச்சி குடிக்கிறது இன்னக்கி நேத்து நடக்குறதா?
    நீங்க சொல்ல வர்ற விஷயம் நேர்மையா இருக்கலாம். கண்டிப்பாக நான் ஒத்துக் கொள்கிறேன். ஆனால் உங்களை நீங்களே சில கேள்விகள் கேட்டுவிட்டு அதன் பின்பு இந்த மாதிரி விஷயங்களை எழுதுங்கள். உங்களையும் அறியாமல் இந்த மாதிரி வரிகள் வந்து விடுகிறதா? இல்லை தெரிந்தேதான் எழுதுகிறீர்களா? அறியாமல் என்றால், வணக்கம். தெரிந்தே என்றால் மன்னிச்சிக்கோ தலைவா!!!!!!!

    • 10/11/2011 at 12:41 PM

      //நெஞ்சத் தொட்டு சொல்லுங்க! மாமல்லபுரம் சிற்பக் கலைக்காக இன்னக்கி புகழ் பெற்று இருக்கா இல்ல அது ஒரு கோவிலா புகழ் பெற்று இருக்கா?//

      சிற்பக்கலையென்னும் பெயரில் எது இருக்கிறது என்பது தான் எமது கேள்வி.
      மருத்துவ மனையில் குத்தப்படும் ஊசி அழகாக இருக்கிறதா? இல்லையா என்று நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். ஊசி சுத்தமானதா? ஊசியின் மூலம் செலுத்தப்படுவது எந்த மருந்து என்று நாங்கள் பார்க்கிறோம்.

      இது தான் உங்கள் பார்வைக்கும் எங்கள் பார்வைக்கும் உள்ள வித்தியாசம்.

    • 10/11/2011 at 12:43 PM

      //அது எப்படி தலைவா? துளசி, மஞ்சள், சாணி எல்லாம் பார்ப்பனிய பண்பாடா? ஆரம்பிச்சி வச்சது அவங்கதான். ஆனா இன்னக்கி குடிசை வீட்டுல இருக்கிற நீங்க சொல்ற தாழ்ந்த ஜாதின்னு சொல்லப்படுற நம்ம சக மனிதர்கள் வீட்டுல சாணி மொளுகுறது உங்களுக்கு தெரியும்ல? மருத்துவமனைக்கு போக காசு இல்லாம துளசிக் கஷாயம் வச்சி குடிக்கிறது இன்னக்கி நேத்து நடக்குறதா?//

      துளசி, மஞ்சள், சாணி உபயோகமானது. அதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால் துளசி செடி யார் வீட்டு முற்றத்தில் உள்ளது? எந்த குடிசைவீட்டிலாவது நீங்கள் துளசி செடியை வளர்த்து பார்த்திருக்கீறீர்களா?

    • 10/11/2011 at 12:47 PM

      சாணியின் பெருமையை முருகதாஸ் சொல்லிவிட்டார். நீங்களும் ஏற்றுக்கொள்கிறீர்கள். சாணியை மகிமையை ஏற்றுக்கொள்ளும் நீங்கள் உங்கள் வீட்டில் டைல்ஸை பெயர்த்துவிட்டோ பெயர்த்தெடுக்காமலோ சாணி மொழுக தயாரா நண்பரே? நேர்மையாக யோசித்துவிட்டு பதில் சொல்லுங்க. விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் ஏழைகள் தான் சாணி மொழுகி வாழ்கிறார்கள். அதை வைத்து பெரிய தத்துவ புலிபோல் முருக தாஸ் தத்துவம் சொல்கிறார். அதை நாமும் அப்படியே எந்தவித கேள்வியும் இல்லாமல் ஏற்றுக்கொள்கிறோம்.
      மஞ்சள் மூலிகைக்கு காபிரைட்ஸ் வாங்கிவிட்டது மற்ற நாடுகள் என்று வெகுங்டெழுகிறார் முருகதாஸ். மஞ்சள் விளைவிக்க கூடிய நிலங்கள் விவசாயிகளிடம் இல்லை. அதையே மற்ற நாட்டுக்காரன் ஆட்டைய போட்டுட்டான். இந்த நாட்டின் இயற்கைவளமான தாமிரபரணி நீரை கொக்ககோலாவுக்கும் பெப்சிக்கும் தாரை வார்த்துள்ளதே இன்றைய சமூகம். இதைப்பற்றி ஏன் எதைப்பற்றியும் முருகதாசும் சொல்லவில்லை? நீங்களும் இதைப்பற்றி ஏன் யோசிக்கவில்லை. ஏன் கேள்விகேட்க மறுக்கிறீர்கள். இன்று நமக்கு அத்தியாவசிய தேவை மஞ்சளா? மஞ்சள் விளையவைக்கும் நிலம் & நீரா? யானையை விட்டுட்டு சங்கிலி போச்சேன்னு கத்துராமாதிரி தான் மஞ்சள் பற்றி வசனங்கள்.

      விபூதி நெற்றியில் உள்ள நீரை எடுத்துவிடும் மருத்துவ குணம் உள்ளது. ஆனால் இன்று விபூதியை நாம் மறந்து விட்டோம் என்று முருகதாஸ் சொன்னாலும் சொல்வார். அதற்கு உங்களை போன்றவர்கள். சரிதானே விபூதி பூசலாமே என்பீர்கள். நாங்கள் விபூதி என்பது இந்துத்வா பழக்கவழக்கம் என்றால் உங்களை போன்றவர்கள் அதை புரிந்துகொள்ளாமல் எங்களை குறைசொல்வீர்கள்.

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: